١ -در برخورد با نوجوان شنونده خوبي باشيد.

٢ - در تعامل با نوجوان صبور و خوش خلق باشيد.

٣ - از لحن تلخ وآمرانه استفاده نكنيد.

٤ - هيچ گاه افكار نوجوان را به مسخره نگيريد و با عقايد او مخالفت نكنيد.

٥ - تا مي توانيد از نصيحت کردن مستقيم نوجوان بپرهيزيد.

٦ -به طور مستقيم انتقاد نكنيد .

٧ - حرفها و عقايدش را به عنوان موضوعات با مزه و خنده دار براي اطرافيان تعريف نكنيد.

٨ -  بلا فاصله از حرفهايش نتيجه بگيريد.

٩ - در تصحيح اشتباهات و در تفهيم حقايق به او ، شتاب نكنيد.

١٠ - هيچگاه به حريم شخصي نوجوان تجاوز نكنيد (بازرسي لوازم شخصي او )

11- همواره در جستجوي يافتن انگيزه و علت رفتار نادرست او باشيد.

١٢ - رفتار نادرست نوجوان را بيش از آنچه هست ، بزرگ جلوه ندهيد و به خاطر انجام آن رفتار ، از پيش بيني وآينده نگري نسبت به سر نوشت او بپرهيزيد

١٣ - دوست نوجوان خود باشید

۱۴-با نوجوان همانند کودک رفتار نکنيد.

۱۵- نوجوان بيش از دوران کودکی به محبت نياز دارد.

١٦ - قبل از ثابت شدن موضوع ، او را مقصر قلمداد نکنيد.

١٧ - در دشوارترین شرایط بکوشيد راهی برای اميد و دلگرمی نوجوان بيابيد .

١٨ - حداکثر سعی خود را برای پاسخ دادن صحيح به مسائل او به کار بندید .

١٩ - نسبت به فرزندان نوجوانتان بيش از حد حساسيت به خرج ندهيد.

٢٠ - بدانيد که انتقاد بی رویه ، عامل اضطراب ، کمرویی و احسا س حقارت نوجوان می شود.

٢١ - آگاه باشيد که آگاهی از عيب و نقص نوجوان (پرده دری)، باعث احساس حقارت او می شود.

٢٢ - هرگز نگوئيد برای تربيت دیر شده است ، هيچ گاه برای اصلاح دبر نيست.

٢۳-  هيچ گاه رفتار تند و خشن در برابر اوپيشه خود نسازید.

٢٥ -  - به نوجوانان و جوانان القابی نظير : کله پوک ، ترسو ، خسيس ، تنبل ، احمق ، زرافه ، نکره ، کله شق ، بیمنطق، شکمو ، فضول ، عقده ای ، بی خيال ، پر خور، هيجانی ، بی حوصله ، بی قرار، موذی ، بی فکر، لجباز ، یک دنده ، بی حال ، شلخته ، انگل ، منحرف ، لوس ، نردبان

پر حرف ، لک لک ، گوشه گير، بی هدف، خودنماو... نسبت ندهيد.

حضرت علی (َع) فرمودند:

لا تقسروا اولادکم علی آدابکم فانهم مخلوقون لزمان غير زمان فرمانکم

آداب و رسوم خود را به فرزندانتان تحميل نکنيد چرا که ایشان برای روزگاری جز روزگار شما آفریده

شده اند.

 برخی از رفتارهایی که والدین باید در مورد فرزندان خود به آن‌ها توجه ویژه‌ای داشته باشند:

• او را با کودکان دیگر مقایسه نکنید.
• بیش از حد توان او از او انتظار نداشته باشید
• از حمایت بیش ازحد کودک خود بپرهیزید.
• به جای او تصمیم نگیرند و به جای او مشکلاتش را حل نکنید.
• از احساس دل‌سوزی، ترحم و مداخله‌ی حمایت‌گرانه پرهیز کنید.
• از محکوم کردن او در نزد دیگران به ویژه همسالان اجتناب کنید.
• همه‌ی خواسته‌ها و توقعات فرزند خود را برآورده نکنید.
• او را تنبیه بدنی نکنند.
• از کلمات توهین‌آمیز پرهیز کنید.
• حس انتقام و کینه‌توزی را به او القا نکنید.
• قوانین و مقررات مدرسه را در نزد کودک به تمسخر نگیرید.
• مشکلات عاطفی کودک را در نزد او بیان نکنید.
• از پاداش‌هایی که جنبه‌ی رشوه و باج‌خواهی دارد، پرهیز کنید.
• از آموزش‌های زودرس و یا دیررس، به ویژه در مسائل جنسی، به کودکان پرهیز کنید.
• از سرکوب نیازهای کودکان خودداری کنند.
• با همه‌ی فرزندان خود با روش یکسان برخورد نکنند و انتظار یکسان نیز نداشته باشند.
• در برابر کودک از نزاع و درگیری بین خود و همسرشان خودداری کنند.
• از یاری کردن دائمی کودک در انجام تکالیف درسی او خودداری کنند.
• از جهت دادن و برجسته کردن استعدادهای خاص او زودتر از موعد خودداری کنند.